Wręczenie odznaczenia Boguslawowi Sonikowi [fr]

Wręczenie odznaczenia Boguslawowi Sonikowi
(Konsulat Generalny Francji w Krakowie, 28 września 2015)

Szanowny Panie Ministrze,
Szanowni Panowie Posłowie,
Szanowna Pani Wice-Prezydent,
Szanowny Panie Przewodniczący Rady Miejskiej,
Szanowne Panie i Szanowni Panowie Dyrektorzy,
Szanowny Panie Konsulu Generalny,
Szanowni Państwo, Drodzy Przyjaciele,

Mam dzisiejszego wieczoru przyjemność i zaszczyt gościć wszystkich Państwa w Konsulacie Generalnym i Instytucie Francuskim, by wyrazić uznanie dla wybitnego przedstawiciela tego miasta, który w znaczący sposób przyczynił się i przyczynia się do promowania Francji w Polsce. Oddanie, z jakim to czyni, sprawiło, że zostanie on dziś uhonorowany francuskim Orderem Zasługi.

Ustanowiony przez generała Charles’a de Gaulle’a w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym trzecim roku (1963) Narodowy Order Zasługi jest przyznawany za wybitne zasługi tym, którzy w przykładny sposób promują Francję i szerzą w świecie wartości, których Francja broni.

Zanim wręczę order panu Bogusławowi Sonikowi, chciałbym zgodnie z tradycją przedstawić pokrótce jego osobiste zasługi, za które został przez Francję wyróżniony.

***

Szanowny Panie Pośle,

Pochodzi Pan z Krakowa, studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskując magisterium z prawa.

Bardzo szybko stał się Pan opozycjonistą zwalczającym nieustraszenie ówczesny reżim komunistyczny. Z kilkoma przyjaciółmi, w szczególności z Bronisławem Wildsteinem i Pańską przyszłą Małżonką, Lilianą Batko, założył Pan w siedemdziesiątym siódmym roku SKS, czyli Studencki Komitet Solidarności, a więc na trzy lata przed powstaniem Solidarności w Gdańsku.

Był Pan internowany trzynastego grudnia osiemdziesiątego pierwszego roku po ogłoszeniu stanu wojennego. Mieszkanie Liliany Batko staje się wtedy głównym sztabem studenckiego oporu w Krakowie.

W roku osiemdziesiątym trzecim musiał Pan opuścić Polskę. Wybrał Pan wtedy kraj gościnny dla ówzesnych uchodźców z Polski, mianowicie Francję, gdzie kontynuował studia w paryskim Instytucie Studiów Politycznych. Uczęszczał Pan między innymi na wykłady słynnego politologa, bardzo zaangażowanego w relacje polsko-francuskie jakim był René Rémond, czołowa postać wśród francuskich intelektualistów.

Po upadku komunizmu pozostał Pan jeszcze kilka lat we Francji, obejmując stanowisko pierwszego w wolnej Polsce dyrektora Instytutu Polskiego w Paryżu. Piastując tę funkcję, uczynił Pan z ośrodka przy ulicy Jean Goujon rzeczywistą platformę debaty światopoglądowej i wymiany artystycznej między Francją a Polską. Zaprasza Pan wielkich polskich twórców, na przykład Kieślowskiego, Preisnera, Polańskiego, ale także znaczące postacie polityczne, jak Aleksandra Halla i wielu innych. Nawiązuje Pan i zacieśnia liczne relacje, jak na przykład z władzami Paryża czy ze stowarzyszeniem Le Pont Neuf, któremu przewodniczy wówczas Bernadette Chirac i które działa na rzecz rozwijania kontaktów z krajami Europy Środkowej i Wschodniej. Za Pana wielkie zaangażowanie i liczne zasługi na polu wymiany kulturalnej pomiędzy naszymi krajami, już wtedy Francja wyróżniła Pana, nadając Panu w roku dziewięćdziesiątym trzecim order Sztuki i Literatury w randze Kawalera.

Po powrocie do Polski postanawia Pan poświecić się działalności politycznej. Najpierw zostaje Pan wybrany radnym sejmiku w Małopolsce, któremu przez kilka lat Pan przewodniczy. W tym okresie angażuje się Pan w organizację wydarzenia, jakim był Festiwal "Kraków dwa tysiące – Europejska Stolica Kultury", ukoronowany bezprecedensowym sukcesem i stanowiący zaczątek licznych innych przedsięwzięć życia kulturalnego, jak chociażby powstanie Biura Festiwalowego.

Następnie w roku dwa tysiące czwartym uzyskał Pan mandat deputowanego w wyborach do Parlamentu Europejskiego, gdzie zasiadał Pan przez dwie kolejne kadencje. W czasie pełnienia funkcji szczególnie angażuje się Pan w pracę komisji środowiska jako jej wiceprzewodniczący. Za ten wysiłek zostaje Pan wyróżniony nagrodą MEP Awards.

Z okresu pobytu we Francji zachował Pan trwałe więzi, poznał Pan i jest w kontakcie z licznymi osobistościami reprezentującymi najróżniejsze środowiska, jak media oraz kręgi polityki czy kultury. Ta bogata sieć znajomości przyczyniła się do realizacji wspólnych projektów, których był Pan niejako rzecznikiem. Jako deputowany był Pan także niezwykle aktywny, jeśli chodzi o utrzymanie rangi języka francuskiego w instytucjach europejskich, za co jesteśmy Panu wdzięczni.

Dla tych wszystkich powodów, dla Pana odwagi wobec ucisku, dla wierności uniwersalnym wartościom, które wyznaje również Francja, dla tych mostów, które Pan z zaangażowaniem budował między naszymi narodami, naszymi kulturami i obywatelami, dla Pana udziału w umacnianiu relacji polsko-francuskich – najpierw we Francji a potem w Polsce, zwłaszcza w regionie Krakowa, a także w instytucjach wspólnotowych – Prezydent Republiki Francuskiej postanowił mianować Pana Komandorem Narodowego Orderu Zasługi.

Bogusław Sonik, au nom du Président de la République, j’ai l’honneur de vous remettre les insignes de Commandeur dans l’Ordre National du Mérite./.

opublikowano 29/09/2015

Haut de page