Wręczenie odznaczeń Teresie Kamińskiej, Anne Duruflé i Aleksandrowi Hallowi [fr]

Wręczenie odznaczeń Teresie Kamińskiej,
Anne Duruflé oraz Aleksandrowi Hallowi

(Rezydencja Ambasady Francji, dnia 13 lutego 2015 r.)



Szanowny Panie Premierze,
Szanowni Panowie Ministrowie,
Szanowne Panie i Panowie Senatorowie,
Szanowne Panie i Panowie Posłowie,
Szanowna Pani Prezes,
Droga Anno (Anne Duruflé),
Szanowni Państwo, drodzy Przyjaciele,

Tą szczególną okazją, dla której mam dziś przyjemność i zaszczyt gościć Państwa w rezydencji Ambasady Francji w Warszawie, jest wyraz uznania dla trzech wybitnych osób. Miały one i mają wyjątkowy udział w promowaniu Francji w Polsce, a czyniły to z takim oddaniem, że zostaną dziś za to odznaczone francuskimi orderami Zasługi i Legii Honorowej.

Narodowy Order Legii Honorowej został ustanowiony w 1802 roku przez Napoleona Bonaparte, natomiast Narodowy Order Zasługi – przez generała de Gaulle’a w 1963 roku. Oba te odznaczenia przyznawane są wybitnym osobom w uznaniu ich wyjątkowego wkładu w promowanie Francji oraz szerzenie wartości, których Francja broni i które propaguje.

Zanim wręczę stosowne odznaczenia pani Teresie Kamińskiej, pani Anne Duruflé oraz panu Aleksandrowi Hallowi, pozwolą Państwo, że zgodnie z przyjętym zwyczajem w paru zdaniach wspomnę o zasługach tych osób, za które Francja postanowiła je wyróżnić.

Zaznaczę od razu, że dzisiejszego wieczoru Gdańsk jest szczególnie wyróżniony, skoro ordery odbiera teraz dwoje spośród jego najznamienitszych obywateli, dzięki którym dziedzictwo Solidarności jest wciąż żywe.

***

Zwrócę się w pierwszej kolejności ku Pani Teresie Kamińskiej.

Pani Prezes,

Urodziła się Pani w Kraśniku Fabrycznym w województwie lubelskim, ale studia biologiczne ukończyła Pani w olsztyńskiej Akademii Rolniczo-Technicznej. Po uzyskaniu dyplomu magistra inżyniera w 1981roku rozpoczęła Pani pracę naukowo-dydaktyczną na swej macierzystej uczelni.

Następnie już jako specjalistka w zakresie serologii klinicznej pracowała Pani dla placówek służby zdrowia w Braniewie i Gdańsku, a także dla gdańskiego Sanepidu.

Jednak od początku lat osiemdziesiątych działa Pani również w strukturach opozycji demokratycznej, współpracując w szczególności z Komisją Charytatywną Episkopatu Polski ds. Pomocy Osobom Represjonowanym. Tak więc równolegle do pracy zawodowej w sektorze ochrony zdrowia jest Pani odważną i pełną zapału działaczką na rzecz demokracji.

Jako osoba należąca do kierownictwa Sekcji Służby Zdrowia związku zawodowego „Solidarność”, a następnie przewodnicząca Krajowego Sekretariatu Ochrony Zdrowia tego związku, po wejściu Polski na drogę przemian demokratycznych, zostaje Pani członkiem Rady Ochrony Zdrowia przy prezydencie Lechu Wałęsie.

Swą wiedzą fachową, przekonaniami i talentem wspiera Pani wypracowanie projektu pierwszej całościowej reformy polskiego systemu ubezpieczeń. W latach 1997-99 włącza się Pani w prace rządu Jerzego Buzka jako minister koordynator do spraw wdrażania czterech istotnych reform w zakresie ochrony zdrowia, systemu emerytalnego, władz samorządowych i oświaty.

Następnie, w okresie 1999 – 2001 ponownie znajduje się Pani w pierwszym szeregu tych, którzy przygotowują Polskę do kolejnego, historycznego kroku naprzód, a mianowicie do jej przystąpienia do struktur europejskich. Uczestniczy Pani w procesie harmonizacji przepisów polskiego prawa z prawem unijnym.

W latach 2003 – 2004 z taką samą energią kieruje Pani studiami dla przedstawicieli samorządów lokalnych w zakresie wykorzystywania środków przedakcesyjnych.

Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej działa Pani na terenie województwa pomorskiego, między innymi jako przewodnicząca rady nadzorczej Agencji Rozwoju Pomorza SA. Od 2007 roku jest Pani prezesem Pomorskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Piastując tę funkcję, stale zabiega Pani o umacnianie więzi pomiędzy Polską a Francją, zarówno w dziedzinie gospodarki, jak i edukacji czy badań stosowanych.

Pani zaangażowanie na rzecz demokracji, Pani dokonania i wysiłki na rzecz umacniania relacji polsko-francuskich sprawiły, że zostaje Pani dzisiaj wyróżniona francuskim orderem Zasługi w randze Komandora.

Teresa Kamińska, au nom du Président de la République française, nous vous remettons les insignes de commandeur de l’Ordre national du Mérite.

***

Szanowna Pani Anne Duruflé, droga Anno

Urodziła się Pani w Lisieux, w departamencie Calvados. Na początku studiów uniwersyteckich zainteresowała się Pani tematyką Europy Środkowej i Wschodniej. Po uzyskaniu dyplomu studiów wyższych w zakresie problematyki Związku Radzieckiego i Europy Wschodniej w paryskiej wyższej szkole nauk politycznych, popularnie zwanej sciences po, a także kilku dyplomów potwierdzających znajomość języków: angielskiego, rosyjskiego i polskiego, w 1974 roku rozpoczęła Pani karierę zawodową poświęconą rozwijaniu współpracy kulturalnej na arenie międzynarodowej. Pracowała Pani zarówno na rzecz upowszechniania języka francuskiego, jak i promocji Francji na świecie.

W latach 1982-1986 była Pani attachée do spraw kultury tutejszej ambasady. Mieliśmy w tym czasie przyjemność wspólnie pracować pod kierownictwem wybitnego ambasadora, wielkiego przyjaciela Polski, pana Jean-Bernarda Raimonda. Wspierała Pani wówczas nie tylko środowiska artystycznie i uniwersyteckie, ale także dysydenckie. Prawdą jest, że w owych czasach często przenikały się one wzajemnie.

W roku 1991 , a więc niedługo po rozpadzie reżimu komunistycznego, ze względu na doskonałą znajomość kultury i języka polskiego została Pani mianowana dyrektorem, a następnie stałym przedstawicielem w Warszawie nowej fundacji, Fondation de Pologne, kierowanej przez wybitnego wysokiego urzędnika francuskiej administracji, Jacques’a de Chalendara, którego niedawno pożegnaliśmy z wielkim smutkiem. Chciałbym skorzystać z okazji, aby złożyć hołd jego pamięci.

W uwolnionej spod jarzma komunizmu nowej Rzeczpospolitej uczestniczyła Pani w rozwoju działalności stowarzyszeniowej oraz współpracy zdecentralizowanej. Zarówno w czasie pierwszego pobytu w Polsce jak i w trakcie następnych przyczyniła się Pani do budowania silnych i głębokich więzi, które do dziś dnia łączą nasze kraje.

Kontynuując karierę zawodową, w 1999 roku została Pani mianowana attachée do spraw kultury w Moskwie, gdzie realizowała Pani duże projekty obejmujące współpracę teatralną, sztuki plastyczne, muzykę i taniec. Następnie z zapałem i maestrią pełniła Pani funkcje radcy do spraw współpracy kulturalnej i dyrektora Instytutu Francuskiego w Kijowie, a następnie w Ljubljanie.

Odznaczenie, które z ogromną przyjemnością dzisiaj Pani wręczę, jest nagrodą za wiele lat pracy w służbie publicznej, za całkowite oddanie, pasję, niesłabnącą energię i absolutny profesjonalizm. To dzięki osobom takim jak Pani nasz kraj może wciąż oddziaływać na polu kultury międzynarodowej. I właśnie za te zasługi Prezydent Republiki postanowił Panią wyróżnić, mianując Kawalerem Orderu Legii Honorowej.
Anne Duruflé, au nom du Président de la République française et en vertu des pouvoirs qui nous sont conférés, nous vous faisons chevalier de la Légion d’honneur.

***

A teraz zwracam się do Pana Aleksandra Halla.

Szanowny Panie Ministrze,

Urodził się Pan w Gdańsku na Pomorzu. Już w bardzo młodym wieku realizował Pan ideały demokratyczne, angażując się na rzecz różnych ruchów, stanowiących wyraz niezgody na ówczesny reżim komunistyczny. Jako żarliwy działacz « Solidarności », po wprowadzeniu przez generała Jaruzelskiego stanu wojennego, dołącza Pan do podziemnych struktur tego związku zawodowego, co zmusi Pana do życia w ukryciu przez szereg lat.

W tym okresie pisuje Pan do różnych czasopism wydawanych przez opozycję demokratyczną, które pomimo obowiązującej cenzury docierają do czytelników. Współpracuje Pan również z katolickim Tygodnikiem Powszechnym. Działa Pan także w Prymasowskiej Radzie Społecznej. Jako bliski współpracownik Lecha Wałęsy walczy Pan u jego boku o Polskę wolną i demokratyczną, by w końcu uczestniczyć w 1989 roku w negocjacjach Okrągłego Stołu.

Bezpośrednio po upadku reżimu komunistycznego odgrywa Pan pierwszoplanową rolę w reorganizowaniu kraju i umacnianiu demokracji, najpierw w latach 1989-90 jako minister w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, a następnie jako poseł z Gdańska, stając się jednym z głównych uczestników życia politycznego w nowej, demokratycznej Polski.

Jako historyk z wykształcenia potrafił Pan, równolegle do zaangażowania politycznego, rozwijać równie ambitną karierę naukową, w której dzieje francuskiej myśli politycznej, a zwłaszcza postać generała de Gaulle’a, zajęły poczesne miejsce. Wśród różnych dzieł, które Pan opublikował, pozwolę sobie wymienić następujące: „Charles de Gaulle”, „Naród i państwo w myśli politycznej Charles’a de Gaulle’a”, „Francja i wielcy Francuzi” oraz niedawno wydaną „Historię francuskiej prawicy 1981–2007”.

Jest Pan nie tylko świetnym znawcą historii politycznej mojego kraju, ale też zna Pan doskonale język francuski, przyczyniając się również do jego upowszechniania w Polsce. Był Pan zresztą przewodniczącym polsko-francuskiej grupy parlamentarnej Sejmu. Obecnie nadal działa Pan na poziomie województwa gdańskiego na rzecz zacieśniania więzi pomiędzy naszymi krajami.

Za tę wzorową walkę o wolności i demokrację, a także za niezachwiane zaangażowanie na rzecz relacji polsko-francuskich, Prezydent Republiki postanowił wyróżnić Pana orderem Legii Honorowej w randze oficera.

Aleksander Hall, au nom du Président de la République française, nous vous remettons les insignes d’officier de la Légion d’honneur./.

opublikowano 13/02/2015

Haut de page