Wręczenie insygniów Kawalera Orderu Palm Akademickich pięciu osobistościom ze środowiska uniwersyteckiego i oświatowego (22 czerwca 2012).

Wręczenie Orderu Palm Akademickich
Pani Halinie Dumie,
Pani Annie Mańkowskiej,
Pani Gabrieli Niemiec,
Panu Marianowi Skrzypkowi i
Panu Włodzimierzowi Zagórskiemu-Ostoi

To, że mamy dziś przyjemność świętowania sukcesu tych młodych studentów, laureatów stypendium francuskiego rządu, jest również zasługą nauczycieli, dyrektorów, wykładowców akademickich, którzy ich przez lata kształcili i którzy od lat działają na rzecz nauczania języka francuskiego w Polsce, na rzecz współpracy i wymiany pomiędzy naszymi krajami.

Chciałem więc skorzystać z tej okazji i uhonorować osoby, które – każda w swoim zakresie - przyczyniły się do rozkwitu współpracy Francji i Polski w dziedzinie akademickiej i edukacyjnej, które natchnęły tę współpracę swą energią, pasją i zamiłowaniem dla Francji i języka francuskiego.

Zanim wręczę insygnia Kawalera francuskiego orderu Palm Akademickich tym, którzy w taki właśnie sposób na to wyróżnienie zasłużyli, pozwolą Państwo, że w kilku słowach przypomnę na czym polega to odznaczenie. Ten tytuł honorowy został ustanowiony w 1808 dekretem cesarza Napoleona, natomiast sam order Palm Akademickich nadawany jest na wniosek francuskiego Ministra Edukacji Narodowej. Odznaczeniem tym wyróżnia się osoby, które zasługami dla społeczności akademickiej i świata szkolnictwa przyczyniły się walnie do intelektualnej, naukowej i artystycznej ekspansji Francji w świecie. To właśnie za ten wybitny wkład zasługują dziś Państwo na to wyróżnienie ze strony Francji.

* * *

Szanowna Pani Halino Duma, po studiach romanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim, uwieńczonych pracą magisterską na temat wpływów Nietzschego na dzieło André Gide’a Ziemskie pokarmy, uczyła Pani języka francuskiego w liceum i gimnazjum, w tym przez okres 32 lat – od 1972 do 2004 [dwa tysiące czwartego] roku – w zespole szkół im. Stefanii Sempołowskiej w Warszawie. Przyczyniła się Pani także do promocji języka francuskiego w kręgach dyplomatycznych prowadząc kursy francuskiego w polskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych.
W roku 1991, kiedy w Pani placówce powstał oddział dwujęzyczny francusko-polski, zajmowała się Pani kształceniem nauczycieli, którzy mieli uczyć po francusku przedmiotów pozajęzykowych ; od roku 1993 kierowała Pani całą strukturą nauczania dwujęzycznego w liceum im. Stefanii Sempołowskiej.
W trakcie Pani kariery zawodowej mnożyła Pani inicjatywy współpracy z placówkami szkolnymi we Francji : w Le Mans, w Dourdan, w Nantes, w Lens… Utrzymywała Pani również stałą współpracę z Instytutem Nauk Politycznych w Paryżu i Dijon, czy też z Wydziałem Chemii uniwersytetu w Orleanie.
Dzięki jakości nauczania i Pani oddaniu tej sprawie, wielu Pani uczniów zostało nagrodzonych w Olimpiadach Języka Francuskiego oraz w Konkursie Francuskiej Poezji i Prozy. Niektórzy spośród Pani uczniów studiowali we Francji, w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu i Dijon.
W ciągu całej Pani kariery zawodowej dawała Pani dowody zamiłowania dla języka francuskiego, a – co jeszcze ważniejsze – potrafiła Pani przekazać to zamiłowanie wielu pokoleniom uczniów, którzy dzięki Pani zaangażowaniu stali się frankofonami i frankofilami. Właśnie za to niestrudzone działanie na rzecz nauczania francuskiego w Polsce, rozwijanie nauczania dwujęzycznego francusko-polskiego oraz współpracy edukacyjnej pomiędzy Francją i Polską francuski Minister Edukacji Narodowej postanowił nadać Pani order Palm Akademickich.

« Halina Duma, au nom du ministre de l’Éducation nationale, je vous fais chevalier des Palmes académiques. »

* * *

Szanowna Pani Anno Mańkowska, Pani Profesor, urodziła się Pani w Krakowie i właśnie na krakowskim Uniwersytecie Jagiellońskim rozpoczęła Pani studia na filologii romańskiej, które następnie dokończyła Pani na Uniwersytecie Warszawskim.
Po studiach, w roku 1979 zatrudniła się Pani w sekcji słowników dwujęzycznych wydawnictwa « Wiedza Powszechna », po czym rozpoczęła Pani w roku 1982 karierę zawodową w Instytucie Romanistyki Uniwersytetu Warszawskiego, którym Pani potem kierowała w latach 2003 – 2005 [dwa tysiące trzy – dwa tysiące pięć].
Od czasu Pani rozprawy doktorskiej na temat różnic dyskursu w artykułach publikowanych w prasie francuskiej w 1942 roku, za którą otrzymała Pani nagrodę Rektora Uniwersytetu Warszawskiego, jest Pani uznaną specjalistką w dziedzinie lingwistyki dyskursu i analizy dyskursu, o czym świadczą tak liczne publikacje Pani autorstwa, a także międzynarodowe konferencje i seminaria, w których Pani uczestniczyła. W latach 2007-2008 [dwa tysiące siedem – dwa tysiące osiem] była Pani członkiem mianowanym francuskiego CNRS w sekcji « Języki, mowa, dyskurs ».
W latach od 1997 do 1999 uczestniczyła Pani w pracach nad projektem elektronicznego słownika francusko-polskiego i polsko-francuskiego. Tłumaczyła też Pani na polski znaczące francuskie artykuły naukowe z dziedziny nauk humanistycznych, ale także wiersze szwajcarskiej poetki Anne Perrier.
Przez całą karierę zawodową, zarówno jako wykładowca jak i dyrektor Instytutu Romanistyki Uniwersytetu Warszawskiego, wykształciła Pani wiele pokoleń absolwentów o wyjątkowej znajomości języka francuskiego i przyczyniła się Pani swymi pracami do rozwoju roli języka francuskiego w Polsce. Te właśnie zasługi sprawiają, że na mocy decyzji francuskiego Ministra Edukacji Narodowej otrzymuje Pani order Palm Akademickich.

« Anna Mańkowska, au nom du ministre de l’Éducation nationale, je vous fais chevalier des Palmes académiques. »

* * *

Szanowna Pani Gabrielo Niemiec, urodziła się Pani w Rydułtowach na Śląsku, studia na Filologii polskiej odbyła Pani na Uniwersytecie Śląskim. Od momentu utworzenia w 1999 roku Gimnazjum nr 2 w Wodzisławie Śląskim, kieruje Pani tą największą w mieście placówką szkolną, na terenie śląskiego zagłębia.
Od chwili powołania na to stanowisko zabiegała Pani o rozszerzanie oferty językowej placówki, zwłaszcza w zakresie języka francuskiego. W tym celu nawiązała Pani ścisłe kontakty z Nauczycielskim Kolegium Języków Obcych w Jastrzębiu Zdroju i utworzyła Pani oddziały DELF z poszerzonym programem francuskiego.
Organizowała Pani również wymianę uczniów ze szkołami w Geispolsheim w Alzacji i w Sallaumines w regionie Pas-de-Calais : dzięki temu blisko 600 polskich uczniów przebywało w rodzinach francuskich ; a pośród francusko-polskich projektów edukacyjnych jako uzupełnienie tej wymiany młodzieży można wspomnieć o konkursie « Je vais te raconter mon histoire » realizowanym na zasadzie partnerstwa pomiędzy młodymi z Sallaumines a uczniami z Wodzisławia.
Coroczny udział Pani placówki w Tygodniu Frankofonii jest szczególnie znaczący : wtedy to frankofonia staje się świętem, nie tylko dla gimnazjum, ale dla całego miasta i regionu. Pani celem jest bowiem dotarcie nie tylko do przekonanych frankofilów, ale i do tych, którzy sami nie wiedzą, że są frankofilami ! Na przykład projekt poświęcony Ludwikowi XIV, zrealizowany z okazji jednego z tych Tygodni Frankofonii, został przedstawiony na Uniwersytecie Wrocławskim.
W trosce o przyszłość uczniów zechciała Pani wskazać im ten niezbędny atut, jakim jest otwarcie na świat poprzez naukę języków obcych oraz odkrywanie kultur innych krajów. W uznaniu Pani wyjątkowej działalności na rzecz rozwoju nauczania języka francuskiego w Pani placówce, zaangażowania we francusko-polską współpracę edukacyjną, wybitnego wkładu w oddziaływanie kultury francuskiej w Pani regionie, francuski Minister Edukacji Narodowej przyznał Pani order Palm Akademickich.

« Gabriela Niemiec, au nom du ministre de l’Éducation nationale, je vous fais chevalier des Palmes académiques. »

* * *

Szanowny Panie Marianie Skrzypek, Panie Profesorze, urodził się Pan w Stojeszynie w województwie lubelskim, po czym opuścił Pan « w wieku 13 lat tę zieloną wieś aby realizować powołanie literackie i naukowe w Warszawie i gdzie indziej » – przytaczam tu słowa, których Pan sam użył aby opisać to znaczące w Pana dzieciństwie wydarzenie.
Studiował Pan na Wydziale Filologii Uniwersytetu Warszawskiego, następnie w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk, gdzie w 1969 roku obronił Pan rozprawę doktorską poświęconą francuskiemu filozofowi Sylvain Maréchal i jego krytyce religii. Pana rozprawa habilitacyjna z 1989 roku dotyczyła francuskiego Oświecenia i początków religioznawstwa. W 1997 roku uzyskał Pan tytuł profesora w dziedzinie filozofii i nauk humanistycznych.
W trakcie Pana kariery akademickiej zajmował się Pan szczególnie francuskimi i polskimi filozofami Oświecenia oraz dziejami religii. Jest Pan autorem ponad 300 publikacji, pisanych po francusku i po polsku, a wśród nich – wielu prac dotyczących Diderota i jego filozofii.
Jest Pan również tłumaczem na polski takich dzieł osiemnastowiecznych myślicieli francuskich, jak Filozofia w buduarze markiza de Sade’a, Etokracja Paula d’Holbacha, czy O kobietach oraz inne miniatury literacko-filozoficzne Diderota.
Brał Pan też udział w bardzo wielu kolokwiach międzynarodowych poświęconych francuskiemu i polskiemu Oświeceniu, zarówno w Warszawie jak w Paryżu, Dijon, Kairouan, Los Angeles… Niedawno, w 2007 [dwa tysiące siódmym] roku, uczestniczył Pan w Burgundii w obchodach trzechsetletniej rocznicy urodzin Buffona.
Obecnie kończy Pan tłumaczenie na polski Słownika filozoficznego Voltaire’a, który ma być wkrótce opublikowany w Polsce.
Jako świetny frankofon i frankofil, przyczynił się Pan do upowszechniania wśród najszerszych kręgów francuskiej myśli i dziedzictwa Oświecenia, całą reputacją wspierając szerzenie kultury francuskiej, dlatego też francuski Minister Edukacji Narodowej uznał, że zasługuje Pan, Panie Profesorze, na odznaczenie Palmami Akademickimi.

« Marian Skrzypek, au nom du ministre de l’Éducation nationale, je vous fais chevalier des Palmes académiques. »

* * *

Szanowny Panie Włodzimierzu Zagórski-Ostoja, Panie Profesorze, pochodzi Pan z Warszawy, gdzie studiował Pan biologię i biochemię, po czym włączył się Pan w 1968 roku w działalność Instytutu Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk, obejmując potem jego kierownictwo w 1990 roku.
Pana prace badawcze dotyczyły w szczególności mechanizmów syntezy białka, ekspresji genetycznej niektórych wirusów oraz relacji pomiędzy tymi zagadnieniami. Doprowadziło to Pana do rozpoznania kodu struktur genetycznych wirusów organizmów roślinnych oraz do analizowania genomu drożdży.
Przez całą karierę naukową rozwijał Pan współpracę z francuskimi uczelniami, laboratoriami i badaczami. Jako doskonały frankofon, przepojony kulturą francuską, odbył Pan po doktoracie staż w Ośrodku Genetyki Molekularnej francuskiego CNRS, gdzie kierował Pan też pracami badawczymi w latach 1989-1990. Od ponad dwudziestu lat jest Pan wykładowcą na Uniwersytecie Paris VI, na wydziale mitochondrialnej ekspresji genów. Był Pan także członkiem Rady francusko-polskiego Centrum Biotechnologii Roślin. Współpracował Pan we Francji między innymi z Instytutem im. Jacques’a Monoda czy też z École normale supérieure.
Współpraca naukowa między Francją a Polską ma długą i bogatą historię, Maria Skłodowska-Curie jest tego najznamienitszym symbolem. Pan, Panie Profesorze, również przyczynił się do napisania kolejnych rozdziałów tej wspólnej historii. Pana wybitne zaangażowanie na rzecz tej współpracy jest powodem, dla którego francuski Minister Edukacji Narodowej postanowił wyróżnić Pana orderem Palm Akademickich.

« Włodzimierz Zagórski-Ostoja, au nom du ministre de l’Éducation nationale, je vous fais chevalier des Palmes académiques. »

* * *

Dernière modification : 25/06/2012

Haut de page