Uroczystość odznaczenia ministra Kozieja oraz płk. Kozickiego (18 czerwca 2013 roku) [fr]

Przemówienie w Rezydencji
z okazji rocznicy Apelu gen. de Gaulle’a z 18 czerwca 1940 r.

oraz w związku z odznaczeniem ministra Stanisława Kozieja
oraz pułkownika Waldemara Kozickiego

(wtorek, 18 czerwca 2013 roku)

Szanowni Panowie Ministrowie,
Szanowni przedstawiciele Korpusu Dyplomatycznego,
Drodzy kombatanci,
Panowie profesorowie,
Panie Pułkowniku,
Drodzy Rodacy,
Drodzy Nauczyciele i Uczniowie Liceum Francuskiego w Warszawie,
Szanowni Państwo, drodzy Przyjaciele,

Zanim przystąpię do wręczenia odznaczeń, chciałbym gorąco podziękować wojskowej asyście honorowej z Dowództwa Garnizonu Warszawa, zawsze wiernie towarzyszącej nam przy okazji różnych uroczystości organizowanych przez Ambasadę.

Witam również kombatantów francusko-polskich, żyjących świadków apelu z 18 czerwca. Mając po dwadzieścia lat odpowiedzieliście bez wahania na apel generała de Gaulle’a. Walczyliście o naszą wolność i o wspólne wartości.

Panie Profesorze, drogi Panie Romanie, dziękuję za piękne przemówienie, które Pan przed chwilą wygłosił przy pomniku generała de Gaulle’a. Jest ono kolejnym dowodem przywiązania Polaków do tej wielkiej postaci.

Dziękuję za przybycie wszystkim ambasadorom i attachés obrony krajów, których żołnierze byli obecni w Wielkiej Brytanii w czerwcu czterdziestego roku. Od tego momentu walczyliśmy razem, najpierw w bitwie o Anglię a później na innych frontach.

Witam również francuską społeczność w Warszawie, reprezentowaną dziś między innymi przez stowarzyszenia Varsovie Accueil oraz Entraide. Szanowne Panie, bardzo dziękuję za przyjęcie zaproszenia.
Dziękuję także uczniom Liceum Francuskiego, którzy odczytali tekst apelu. Wasza obecność stanowi przykład przekazywania Pamięci przyszłym pokoleniom w świecie zbyt często zdominowanym przez egoizm i obojętność.

Wcześniejsza uroczystość, a także obecne spotkanie pokazują, że Historia nie ogranicza się jedynie do kilku opracowań teoretycznych czy pamięciowego opanowania wiedzy przed egzaminami. Macie wyjątkową okazję do rozmowy ze świadkami i uczestnikami tych wielkich wydarzeń. Dzięki uprzejmości warszawskiego Muzeum Wojska Polskiego, któremu również pragnę podziękować, możecie też obejrzeć umundurowanie z epoki.

Zwracam się teraz do Pani Cecylii Niedenthal oraz do Profesora Zbigniewa Wawra, by zechcieli podejść bliżej plakatu. Szanowna Pani, pragnę Pani serdecznie podziękować za skontaktowanie się z naszą ambasadą i zaproponowanie przekazania plakatu z Apelem wystosowanym przez generała de Gaulle’a 18 czerwca czterdziestego roku. Tak jak i Pani, ten plakat przemierzył świat, z Peru aż do Polski, przez Brazylię i Francję.

Szanowna Pani, proszę o dokonanie uroczystego odsłonięcia plakatu, który podarowała Pani Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Plakat będzie na nowo odkrywany wśród zbiorów placówki kierowanej przez Pana Profesora Wawra.

***

A teraz będę miał wielki zaszczyt wręczyć wysokie odznaczenia francuskie dwóm polskim osobistościom:

- odznaczenie oficera Narodowego Orderu Zasługi pułkownikowi Waldemarowi Kozickiemu, byłemu attaché obrony Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej we Francji

- i Komandora Orderu Legii Honorowej ministrowi Stanisławowi Koziejowi, szefowi Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

A ponieważ dzisiaj świętujemy rocznicę historycznego apelu wygłoszonego przez generała de Gaulle’a, należy przypomnieć, że to właśnie on ustanowił w 1963 roku Narodowy Order Zasługi przyznawany za wybitne zasługi cywilne i wojskowe.

Natomiast Order Legii Honorowej został ustanowiony w 1802 roku przez innego wielkiego Francuza, Napoleona Bonaparte. Odznaczenie przyznawane jest osobom szczególnie zasłużonym dla Francji oraz za propagowanie wartości, na straży których stoi mój kraj.

***

Panie Pułkowniku Waldemarze Kozicki,

Urodził się Pan w Świętajnie na Mazurach. Wykształcenie wojskowe zdobył Pan w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Następnie dowodził Pan plutonem, potem kompanią rozpoznania.

Doskonalił Pan swoje wykształcenie wojskowe w Wyższej Szkole Wojennej (l’École de Guerre) i w Ogólnowojskowym Kolegium Obrony w Paryżu (Collège interarmées de défense), by kilka lat później zająć się, w strukturach armii, współpracą międzynarodową, najpierw jako oficer, następnie jako szef Wydziału Współpracy Międzynarodowej Dowództwa Wojsk Lądowych. Pełniąc te funkcje, działał Pan na rzecz wzmocnienia współpracy między armią polską a armią francuską.

Z bogatym doświadczeniem oraz doskonałą znajomością naszego języka dołączył Pan do zespołu polskiej Ambasady w Paryżu, gdzie przez cztery lata pełnił Pan obowiązki attaché obrony wojskowego, morskiego i lotniczego, odgrywając rolę łącznika między armiami naszych krajów.

Po powrocie do Polski, rozpoczął Pan pracę w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego, gdzie pełniąc obowiązki szefa Zespołu Zwierzchnictwa Operacyjnego w Departamencie Zwierzchnictwa nad Siłami Zbrojnymi, działa Pan aktywnie na rzecz wzmacniania dialogu strategicznego między Francją i Polską.

Panie Pułkowniku, dzisiaj Francja wyróżniając Pana, odznacza człowieka, wiernego przyjaciela Francji, który odegrał istotną rolę w zbliżeniu francusko-polskim w dziedzinie wojskowej.

Waldemar Kozicki, au nom du Président de la République, je vous fais officier dans l’Ordre national du Mérite.

***

Szanowny Panie Ministrze Stanisławie Koziej,

Urodził się Pan w Glinniku na Lubelszczyźnie. Jest Pan absolwentem Oficerskiej Szkoły Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu oraz Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie.

Pełnił Pan służbę na stanowiskach dowódczych i sztabowych w 49 Pułku Zmechanizowanym w Wałczu, 15 Dywizji Zmechanizowanej w Olsztynie, Dowództwie Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu i Sztabie Generalnym Wojska Polskiego. Był Pan wieloletnim pracownikiem naukowo-dydaktycznym Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

Na początku lat dziewięćdziesiątych opublikował Pan Doktrynę obronności Rzeczypospolitej Polskiej oraz Teorię sztuki wojennej, wówczas też prezydent Lech Wałęsa – który mianował Pana generałem – powołał Pana do pracy w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego.

Następnie, kolejno pełnił Pan obowiązki dyrektora Departamentu Systemu Obronnego w ministerstwie Obrony Narodowej, funkcję Szefa polskiej misji w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei i Zastępcy Szefa Misji OBWE w Gruzji. W 2005 roku zajmował Pan stanowisko Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej.

Jest Pan wybitnym ekspertem do spraw polityki obrony, strategii bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego, oraz strategicznego zarządzania bezpieczeństwem, a także wykładowcą na wielu polskich uczelniach, organizatorem i koordynatorem narodowego planowania strategicznego, autorem licznych publikacji z dziedziny obronności, bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego. W kwietniu 2010 roku został Pan powołany na stanowisko Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego przez Marszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego, pełniącego wówczas obowiązki Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Panie Ministrze, pełniąc swoje funkcje dążył Pan do wzmocnienia więzów łączących Francję i Polskę oraz do zbliżenia francuskiej i polskiej wizji strategicznej.

Jest Pan znakomitym znawcą naszego kraju i jego wojskowej historii, darzy Pan Francję szczególnym uczuciem, podobnie jak generał de Gaulle darzył szczególnym uczuciem Polskę. Jako młody oficer, przybył on tutaj, by walczyć w obronie odrodzonego państwa polskiego. Dlatego jestem szczęśliwy wręczając Panu właśnie dzisiaj, w dniu rocznicy Apelu 18 czerwca, order Komandora Legii Honorowej, przyznany za zaangażowanie na rzecz współpracy i przyjaźni między narodem polskim i narodem francuskim.

Stanisław Koziej, au nom du Président de la République, je vous fais commandeur dans l’Ordre de la Légion d’Honneur.

***

Drodzy przyjaciele, zapraszam teraz do wspólnego wzniesienia toastu na cześć nowego Komandora orderu Legii Honorowej oraz nowego Oficera Orderu Zasługi, jak również za przyjaźń francusko-polską.

opublikowano 19/06/2013

Haut de page