Uroczystość odznaczenia Przemysława Mrozowskiego, Alaina Momperta i Barbary Sosień (24 lutego 2016 r.) [fr]

Uroczystość odznaczenia
Pana Przemysława Mrozowskiego, Pana Alaina Momperta i Pani Barbary Sosień
24 lutego 2016 r.
Rezydencja Ambasadora Francji w Warszawie



Szanowna Pani Prezydent Gdyni,
Szanowne Panie i Panowie Profesorowie,
Szanowne Panie i Panowie Prezydenci,
Szanowne Panie i Panowie Dyrektorzy,
Szanowni Państwo, Drodzy Przyjaciele,


Mam przyjemność i zaszczyt spotkać się z Państwem dziś wieczorem w mej rezydencji, by wyrazić uznanie trzem wybitnym osobom, które - każda na swój sposób - przyczyniły się do rozsławienia i promowania Francji w Polsce. Czyniły to z oddaniem, za które zostaną dziś odznaczone Orderem Sztuki i Literatury oraz Palm Akademickich.

Order Sztuki i Literatury, ustanowiony w 1957 roku, jest przyznawany osobom, które wyróżniły się w dziedzinie artystycznej lub literackiej, albo swym wkładem w propagowanie sztuki i literatury we Francji i na świecie. Order Palm Akademickich, ustanowiony w 1955 roku ma uhonorować aktywnych członków społeczności nauczycielskiej i osobistości przyczyniające się do szerzenia kultury francuskiej na świecie.

Przed odznaczeniem Panów Przemysława Mrozowskiego i Alaina Momperta oraz Pani Barbary Sosień, przypomnę krótko, zgodnie z tradycją, zasługi, dzięki którym osoby te zostały wyróżnione przez Francję.

***

Zwracam się najpierw do Pana Dyrektora Przemysława Mrozowskiego.

Szanowny Panie Dyrektorze,

Pasjonując się historią sztuki wcześnie zainteresował się Pan Francją, studiował Pan kierunek związany z tą dziedziną nauki i otrzymał dyplom DEA Ośrodka Wyższych Studiów Mediewistycznych w Poitiers. Następnie przedstawił Pan pracę doktorską poświęconą nagrobkom gotyckim w Polsce, po której habilitował się Pan na podstawie pracy o narodzinach sztuki portretu w Polsce.

Od 1988 roku pracuje Pan na Zamku Królewskim w Warszawie. Przeszedł Pan wszystkie stopnie kariery zawodowej, aż do funkcji dyrektora. Jak powszechnie wiadomo, ta szlachetna instytucja, zniszczona podczas drugiej wojny światowej i odbudowana w latach siedemdziesiątych, stanowi wspaniałą oprawę dla licznych wydarzeń kulturalnych i oficjalnych wystaw. W ciągu całego okresu swej działalności w tej instytucji, rozwijał Pan bogatą współpracę między Zamkiem Królewskim a francuskimi muzeami, między innymi Pałacem w Compiègne, przy organizacji wspólnych wystaw. Przyczynił się Pan do lepszego poznania polskiej kultury we Francji i francuskiej sztuki w Polsce. Te wspaniałe, wspólne wystawy pozwalają również lepiej uzmysłowić sobie szczególne więzy łączące Francję i Polskę.

Pana działalność pozwoliła na zorganizowanie wyjątkowych, powszechnie zauważonych wystaw, dzięki którym można było lepiej poznać sztukę naszych krajów. Przykładem niech będzie „Sztuka w Polsce od epoki oświecenia do romantyzmu”, przedstawiona w Dijon w 2005 roku, lub też „Światła i Cienie. Cztery wieki malarstwa francuskiego”, pokazana tego samego roku w Warszawie, zorganizowana wspólnie przez francuskie i polskie ministerstwa kultury, jak i przez Zamek Królewski w Warszawie i Związek Francuskich Muzeów Państwowych.

Pana zaangażowanie umożliwiło również realizację w naszych krajach inicjatyw wystawienniczych ilustrujących historyczne związki między naszymi krajami. Wymienię na przykład wystawę „Stanisław, Król Polski w Lotaryngii”, pokazaną w 2005 roku w Pałacu Książęcym w Nancy i na Zamku Królewskim w Warszawie, albo – w 2011 roku – wystawę „Orzeł Biały. Stanisław August, Król Polski, kolekcjoner i mecenas sztuki Wieku Oświecenia”. Wspomnę na koniec wystawę, którą miałem zaszczyt w zeszłym roku zainaugurować pod egidą obecnego tu profesora Andrzeja Rottermunda i z Pana udziałem, zatytułowaną „Napoleon i sztuka”, która zaprezentowana została najpierw w Pałacu Cesarskim w Compiègne w 2015 roku, a następnie na Zamku Królewskim w Warszawie. Jest Pan również autorem około setki publikacji naukowych w formie książek, artykułów i sprawozdań.

Francja zna Pana dorobek naukowy i jest wdzięczna za upowszechnianie francuskiej kultury w Polsce oraz za działania na rzecz wzmacniania więzów kulturalnych między naszymi krajami. Postanowiła zatem mianować Pana kawalerem Orderu Sztuki i Literatury.

M. Przemysław Mrozowski, au nom de la Ministre de la Culture et de la Communication, nous vous remettons les insignes de chevalier des Arts et des Lettres.

***
Panie Dyrektorze Generalny, Drogi Alain Mompert,

Urodził się Pan we Francji, w Thionville. W tymże departamencie Moselle rozpoczął Pan karierę zawodową w sklepie meblowym. Jednak wkrótce postanowił Pan zmienić drogę życiową i postanowił Pan służyć swemu krajowi w ósmym Pułku Spadochronowym Piechoty Morskiej w Castres. Po wielu latach służby w tym pułku, podczas których uczestniczył Pan w działaniach w Libanie i Czadzie, postanowił Pan jeszcze raz zmienić swe życie i podjąć pracę w prywatnych przedsiębiorstwach.

W 1989 roku nastąpiła znacząca zmiana w Pana życiu zawodowym. Przyjechał Pan do Polski w okresie wielkich przemian politycznych i gospodarczych, które głęboko zmieniły ten kraj. W tym okresie pracował Pan w firmie Axo wytwarzającej produkty dla przemysłu motoryzacyjnego. Trzy lata później został Pan dyrektorem generalnym Laboratoires Ceetal i nadzorował wprowadzanie produktów tej marki na rynek polski.

Te nowe funkcje w sposób naturalny doprowadziły Pana do umacniania francusko-polskich związków gospodarczych i ludzkich. Ale Pana działalność na rzecz francusko-polskiej przyjaźni przekroczyła ramy zawodowe. Jako człowiek bardzo zaangażowany w działalność stowarzyszeniową w regionie gdańskim, przyczynił się Pan do założenia polsko-francuskiego przedszkola w Gdyni, które miałem okazję zwiedzić. Jest Pan dyrektorem tej placówki, prawdziwej kolebki promowania francuskości w tym regionie, prowadzącej nauczanie w języku Moliera dla ponad osiemdziesięciorga dzieci, w większej części polskich.

Angażuje się Pan również na rzecz swych rodaków pełniąc wiele funkcji w lokalnej francuskiej społeczności. Jest Pan członkiem komitetu konsularnego na rzecz bezpieczeństwa i pomocy społecznej, szefem francuskiej komórki bezpieczeństwa na obszarze Gdańsk-Gdynia-Sopot, jak również prezesem lokalnej sekcji „Unii Francuzów za Granicą”, powszechnie znanym ze swej bezinteresowności i gotowości do niesienia pomocy rodakom.

Pomimo tych absorbujących zajęć potrafił Pan znaleźć czas na aktywność sportową. Pasjonuje się Pan kolarstwem i polscy organizatorzy wyścigu „Tour de Pologne” mówią o Panu jako o „ambasadorze Tour de Pologne”. Niestrudzenie propaguje Pan sport jako szkołę życia i czynnik integrujący młodzież.

Pana wzorcowa droga zawodowa połączona z nieustającą pracą na rzecz rozwoju nauczania języka francuskiego w Gdyni, przy wielkim zaangażowaniu na rzecz wspólnoty francuskiej, przyczyniła się do mianowania Pana kawalerem orderu Palm Akademickich.

Alain Mompert, au nom de la ministre de l’Éducation nationale, de l’Enseignement supérieur et de la Recherche, nous vous faisons chevalier de l’Ordre des Palmes Académiques.

***

A teraz zwracam się do Pani Profesor Barbary Sosień.

Szanowna Pani Profesor,

Pochodzi Pani ze Stopnicy w województwie kieleckim. Studiowała Pani na wydziale filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego na kierunku filologia romańska. Już tytuł Pani pracy magisterskiej „Komedie i przysłowia Alfreda de Musseta i ich charakter literacki” świadczył o Pani głębokim, erudycyjnym zainteresowaniu francuską kulturą.

Jako nauczyciel akademicki znany ze swych prac o francuskiej literaturze XIX wieku, obroniła Pani w 1985 roku doktorat na podstawie pracy „Gérard de Nerval, czyli świat jako teatr”. To tylko jeden z Pani wielu tekstów poświęconych temu poecie romantycznemu, w którym się Pani specjalizuje, będąc uznanym autorytetem nawet na francuskich uniwersytetach.

Te silne związki między Polską a Francją, które budowała Pani w ciągu całej kariery zawodowej za pośrednictwem literatury i poezji, ale również nauczania francuskiego - ponieważ była Pani wykładowcą naszego języka – leżały na sercu samemu Gérardowi de Nerval. Poeta ten kultywował bowiem szczególne przywiązanie do Polski. Jego matka umarła w Głogowie w roku 1810, gdy towarzyszyła mężowi, żołnierzowi napoleońskiemu. Nerval, który w tym czasie był jeszcze dzieckiem i nazywał się Gérard Labrunie, zachował przez całe życie miłość do Polski i popierał gorąco wszelkie działania mające pomóc jej odzyskać niepodległość. W swej odzie „Naprzód marsz!” napisał: „Naprzód marsz!... // Czy jest piękniejsza sprawa? // Polska znów nas wzywa, // Trzeba zgnieść tyranów!”.

Pani dzieła i badania nie ograniczają się jednak do Gérarda de Nervala. Opublikowała Pani liczne prace na temat francuskiego romantyzmu, a zwłaszcza jego symboliki. W 2005 roku przedstawiła Pani pracę habilitacyjną „Człowiek romantyczny i przestrzeń - pod znakiem Ikara: Nerval i Gautier”. Obecnie kontynuuje Pani swą erudycyjną działalność i wymianę idei na poziomie europejskim w ramach programu doktoratu europejskich studiów wyższych na temat „Literatury Zjednoczonej Europy”.

Jest Pani członkiem Polskiej Akademii Nauk i regularnie zasiada Pani w komisjach doktorskich francuskich uniwersytetów. Z tego tytułu działa Pani bardzo czynnie w wymianie akademickiej między Pani instytutem filologii romańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego a wieloma francuskimi uczelniami wyższymi, zwłaszcza uniwersytetem Paris-Sorbonne, Grenoble III i instytucją imienia Blaise’a Pascala w Clermont-Ferrand.

Pomimo międzynarodowego prestiżu, jakim się Pani cieszy w swej dziedzinie naukowej, zawsze angażowała się Pani bardzo na rzecz nauczania i popularyzacji języka francuskiego w Polsce, między innymi udzielając wsparcia sekcji języka francuskiego uczelni w Tarnowie.

W uznaniu Pani osiągnięć zawodowych i stałego zaangażowania na rzecz języka, poezji i literatury francuskiej, Francja postanowiła Panią mianować oficerem Orderu Palm Akademickich.

Madame Barbara Sosień, au nom de la ministre de l’Education nationale, de l’Enseignement supérieur et de la Recherche, nous vous remettons les insignes d’officier de l’Ordre des Palmes Académiques.

opublikowano 25/02/2016

Haut de page