Przyjęcie na cześć polskich uczestników VII Igrzysk Frankofońskich

Przemówienie Ambasadora z okazji przyjęcia wydanego na cześć polskich uczestników VII Igrzysk Frankofońskich
(Warszawa, 28 października 2013)

Pani Poseł, Przewodnicząca polsko-francuskiej grupy parlamentarnej,

Panie Senatorze, Przewodniczący senackiej grupy polsko-francuskiej,

Pani Wicedyrektor Departamentu Strategii i Współpracy Międzynarodowej polskiego Ministerstwa Sportu i Turystyki,

Pani Przewodnicząca polskiej delegacji na Igrzyskach Frankofońskich,

Panie Dyrektorze Departamentu Polityki Europejskiej polskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych,

Pani Dyrektor Francuskiej Izby Przemysłowo-Handlowej w Polsce,

Panie Przewodniczący Stowarzyszenia Francja-Polska,

Panowie Przewodniczący Federacji Sportowych w Polsce,

Panie i Panowie Szefowie firm francuskich w Polsce,

Panie i Panowie, drodzy sportowcy i przyjaciele,

Z prawdziwą przyjemnością i podziwem goszczę dzisiaj delegację polskich sportowców, którzy wzięli udział w Igrzyskach Frankofońskich w Nicei, w dniach od 6 do 15 września tego roku osiągając świetne wyniki. Do Polski powrócili z całym naręczem medali, łącznie z dwudziestoma siedmioma, dzięki czemu Polska uplasowała się na trzecim miejscu wśród zwycięzców, tuż za Francją i Kanadą.

Z przyjemnością świętujemy dzisiaj wartości przyświecające Frankofonii i sukces sportowców, których pragnieniem było nie tylko by zwyciężać, ale także by wziąć udział w międzynarodowych zawodach, podczas których cały swój sens zachowują hasła przyjaźni, szlachetnego współzawodnictwa, solidarności, wymiany i radości czerpanej z przebywania razem.

Siódme Igrzyska Frankofońskie w Nicei zgromadziły 54 reprezentacje narodowe, z których 31 zdobyło medale. Ponad dwa tysiące młodych ludzi uczestniczyło w zawodach sportowych oraz w wydarzeniach artystycznych i kulturalnych, które, podobnie jak we wcześniejszych latach, decydują o oryginalności tych Igrzysk. Przy organizacji zawodów udział wzięło ponad tysiąc trzystu dwudziestu pełnych entuzjazmu wolontariuszy. Następne takie Igrzyska gościć będzie Wybrzeże Kości Słoniowej.

W przemówieniu inaugurującym Igrzyska w Nicei, Prezydent Francji François Hollande wspomniał o tym, że język francuski odgrywa rolę łącznika pomiędzy społeczeństwami, dla których nie jest on językiem obcym i jak to określił Albert Camus jest on « naszą wspólną ojczyzną ». Mogę tylko podpisać się pod tym pięknym sformułowaniem, które w prosty sposób odzwierciedla fakt, że wspólny język ustanawia symboliczną więź pomiędzy tymi, którzy się nim posługują i którzy ten język wzbogacają dzięki różnorodności swych kultur. Tak jest właśnie w przypadku frankofonii, która nie tworzy przecież jakiegoś monolitu, jest natomiast pewną jednością wielu odsłon języka francuskiego, sprawiając, że literatura frankofońska należy do najbogatszych i najbardziej zadziwiających na świecie.

Prócz roli nośnika idei solidarności i dzielenia się, świat frankofonii to także przestrzeń gospodarcza, która od kilku lat odnotowuje wyjątkowy rozwój. W chwili obecnej jest 250 milionów frankofonów na świecie, a przewiduje się, że za trzydzieści lat może ich być nawet blisko miliarda, w szczególności dzięki dynamicznemu rozwojowi kontynentu afrykańskiego.

Liczby te dowodzą, o ile dowód jest w ogóle potrzebny, że język francuski jest również językiem kontaktów zawodowych, często przydatnym, a nieraz nieodzownym w dzisiejszych relacjach gospodarczych.

Chciałbym więc przypomnieć dzisiaj wszystkim naszym polskim partnerom i przyjaciołom, że naszym wspólnym zadaniem jest obrona języka francuskiego i jego promocja na świecie. Walka ta wpisuje się zresztą w ochronę tego « wyjątku kulturalnego », jedynie on jest w stanie chronić różnorodność i wielorakość naszych społeczeństw, wystawionych przecież na działanie globalizacji. Z tego względu wszystkie języki i wszystkie kultury zasługują na ochronę.

Zanim zakończę, chciałbym zwrócić się znowu do Was, sportowców, których udział w Igrzyskach Frankofońskich był tak znaczącym i niezapomnianym wydarzeniem. Wasze zwycięstwa, zarówno indywidualne, jak i zespołowe, są dumą Waszych rodzin, Waszych przyjaciół i Waszego kraju. Chciałbym Wam życzyć, byście z równą energią i wytrwałością, z jaką uczestniczyliście i wygrywaliście w zawodach sportowych, zechcieli wspierać wartości przyświecające frankofonii, tych właśnie, które odkrywaliście i z których czerpaliście podczas niedawnych igrzysk.

Wznoszę toast za Wasze dotychczasowe i przyszłe zwycięstwa, za Wasze rodziny i Waszych trenerów, którzy Wam towarzyszyli w tej pięknej przygodzie, składam także ponowne podziękowania przedstawicielom polskiego rządu oraz Stowarzyszenia Francja-Polska, dzięki którym to marzenie mogło się spełnić.

Dziękuję za uwagę

opublikowano 05/11/2013

Haut de page