Przemówienie z okazji 76. rocznicy Apelu generała de Gaulle’a (Wojskowy Cmentarz Powązki)

Pani Minister Anno Mario Anders,
Monsieur le Sénateur Jean-Yves Leconte,
Panie Pośle Zbigniewie Gryglas,
Mon Général Jean-Pierre Beauchesne,
Panie Generale Anatolu Wojtan,
Księże Komandorze Januszu Bąku,
Panowie Oficerowie,
Chers Professeurs et Chers Compatriotes,
Drodzy Licealiści,
Drodzy Kombatanci,

Je vous remercie chaleureusement d’avoir répondu présent à l’invitation de l’ambassade. Je tiens en premier lieu à remercier la garnison de Varsovie pour son concours à l’organisation de ce moment de rencontre et de mémoire. Je tiens à saluer les anciens combattants, les parlementaires français et polonais, les élèves et professeurs, ainsi que le personnel diplomatique et militaire dont la présence souligne leur volonté de célébrer l’Appel du 18-juin et de rendre hommage aux Anciens combattants. C’est un honneur pour moi d’ouvrir cette commémoration. Je vous parlerai aujourd’hui de la lutte, de la paix et du courage.

Ambasada Francji jest mocno przywiązana do tych corocznych spotkań upamiętniających Apel generała de Gaulle’a wystosowany do wszystkich tych, którzy nie godzili się na złożenie broni. Jestem zaszczycony, że dziś mogę uczestniczyć w uroczystości z tymi, którzy w młodości odpowiedzieli na Apel Generała i stanęli do walki o wyzwolenie Francji i Europy. Niech ten moment będzie również okazją do wspomnienia Kombatantów, którzy odeszli.

Le 18 juin constitue un moment fondateur de la France contemporaine. Quand le pessimisme, l’abdication de la pensée et du courage ont conduit à l’armistice, Charles de Gaulle, général de brigade à titre provisoire, lance à une France défaite un appel à continuer le combat. Il s’élève ainsi contre ses supérieurs, aux conceptions dépassées de la guerre.

C’est là la légitimité de son message, plus que son autorité de droit, qui ont conduit tant de gens différents à suivre son appel. Comme le rappelait Aragon, unissant dans le combat « la rose et le réséda », fédérant progressivement les différentes initiatives de lutte sous son autorité, il devint par sa résistance de la première heure le représentant légitime de la France auprès des Alliés. Son appel et les réponses qu’il a reçues ont transformé la défaite de 1940 en la victoire de 1944.

Rocznica wygłoszenia Apelu, którą Francuzi obchodzą bez względu na miejsce pobytu, w Polsce nabiera wyjątkowego wymiaru. Postać Generała, który stanął u boku Polski odzyskującej niepodległość ma miejsce szczególne w sercach Polaków. Dwukrotnie przybywał tutaj, by wesprzeć Polaków w wojnie, która miała przywrócić suwerenność. Włączył się w szkolenie tworzącego się wojska polskiego a jego doświadczenie wpłynęło na myśl taktyczną w czasie operacji wojennych. Uczestniczył we francuskiej misji wsparcia i stał się jednym z licznych symboli polsko-francuskiego braterstwa broni, które dzisiaj upamiętniamy.

Des légionnaires de Dombrowski aux soldats polonais de l’armée Haller, la France a été heureuse de trouver à ses côtés des alliés fidèles et loyaux pour l’aider dans les moments les plus durs de son Histoire. Cette plaque symbolise l’apport capital de la nation polonaise à la France et c’est notre volonté de lui rendre hommage qui nous rassemble tous ici. Cette fraternité d’armes est le marqueur d’une relation spéciale entre nos deux pays, dont l’Histoire atteste l’existence et que la mémoire nous permet de faire survivre, croître et fructifier. J’ai l’intime conviction que cette relation se base sur des valeurs, certaines communes, d’autres propres à chacune de nos nations. Les valeurs qui nous rassemblent doivent nous permettre de nous adresser en commun à l’Europe et au monde. Celles qui nous différencient font vivre la diversité et permettent l’enrichissement mutuel.

Jak Państwo wiedzą, rok pamięci trwający we Francji w związku z obchodami setnej rocznicy walk, które wyniszczyły Europę zobowiązuje nas bardziej niż kiedykolwiek by stawać w obronie pokoju. Nigdy nie należy przestać powtarzać, że powinniśmy wystrzegać się najczęstszych przyczyn wojen, czyli strachu, zaślepienia i nienawiści. Od pięćdziesięciu lat, dzięki prezydentowi de Gaulle’owi, takie obchody odbywają się pod znakiem porozumienia, przebaczenia oraz wspólnej pamięci o koszmarze wojen. Z tego też powodu cieszy mnie dzisiejsza obecność reprezentantów różnych narodów, które postawiły na dialog oraz pamiętają co nas podzieliło i co zjednoczyło. Pozostaje nam cieszyć się pokojem wywalczonym przez żołnierzy, których pamięć czcimy dziś tutaj.

J’aimerais conclure mon propos en m’adressant à vous, jeunesses de Pologne et de France, lycéens du Lycée Français de Varsovie et du 44ème lycée Antoni Dobiszewski. Il vous échoira un jour le rôle de défenseur de la paix. Cultivez et conservez cette exigence qu’elle demande. J’espère que vous profiterez de cette journée pour échanger avec les anciens combattants, pour entendre ce qu’ils ont à vous dire de leurs parcours, de leurs motivations et de leurs espoirs en la jeunesse. Soyez prêts à répondre à l’appel de votre pays quand celui-ci vous demandera de l’aide. Soyez dignes d’être les successeurs de ces hommes et femmes admirables qui ont répondu à l’Appel du 18 juin.

Dziękuję za uwagę, przekazuję głos panu Janowi Skowronowi, Kombatantowi i Prezesowi Stowarzyszenia « Ren i Dunaj ».

opublikowano 21/06/2016

Haut de page