Przemówienie Ambasadora z okazji 11 listopada 1918 i odznaczenia Generała Majewskiego

Szanowni Panowie Ambasadorowie,
Drodzy Kombatanci,
Szanowni Panowie Oficerowie,
Drodzy uczniowie liceum francuskiego w Warszawie,
Drogie Panie Przewodniczące Stowarzyszeń francuskich w Warszawie,
Drodzy Rodacy,
Drodzy polscy Przyjaciele,

Jestem bardzo szczęśliwy goszcząc Państwa na uroczystości z okazji 11 listopada 1918. Ten listopadowy koktajl stanowi już dobrze zakorzenioną tradycję korpusu dyplomatycznego, warszawskich stowarzyszeń kombatanckich, naszych rodaków, pedagogów i uczniów Liceum francuskiego w Warszawie.

Witam przede wszystkim francusko-polskich kombatantów, żywych świadków wojen, jakie targały Europą w przeszłości. Odpowiedzieliście na apel de Gaulle’a, kiedy mieliście po dwadzieścia lat. Walczyliście za naszą i waszą wolność. Dziękuję za Wasze poświęcenie i obecność na uroczystości wojskowej.

Drodzy licealiści i gimnazjaliści, Wasza obecność pozwala na to niezbędne przekazanie pamięci historycznej w świecie zbyt często naznaczonym egoizmem i obojętnością. Poranna uroczystość i to przyjęcie pokazują, że Historia nie ogranicza się do kilku teoretycznych dzieł i żmudnej nauki przed Waszymi egzaminami. Macie możliwość podyskutowania ze świadkami lub aktywnymi uczestnikami Wielkiej Historii. Dziękuję Wam za udział w naszej uroczystości i dorocznym przyjęciu.

Pragnę również podziękować gorąco przedstawicielom Wojska Polskiego i dowództwa Garnizonu Warszawa, którzy co roku pomagają nam w organizowaniu tej uroczystości na cmentarzu Powązkowskim. Dziękuję za perfekcyjnie wykonany ceremoniał wojskowy świadczący o profesjonalizmie Wojska Polskiego. Obecność wśród nas tak wielu polskich żołnierzy potwierdza braterskie więzy łączące nasze armie i nasze kraje.

Wam Drodzy Rodacy, dzięki którym tu na miejscu francusko-polskie stosunki są tak ożywione, Wam, którzy działacie na codzień na rzecz zacieśniania więzów między naszymi krajami, pragnę podziękować za osobiste zaangażowanie.

Oczekujemy na przybycie Generała Majewskiego, którego będę miał zaszczyt odznaczyć.

Życzę Państwu spędzenia miłych chwil.

ODZNACZENIE GENERAŁA MAJEWSKIEGO W REZYDENCJI (Poniedziałek 11 listopada 2013)

Drodzy Przyjaciele,

Przejdziemy teraz do drugiej części uroczystości. Mam przyjemność powitać w Rezydencji Generała Lecha Majewskiego, Dowódcę polskich Sił Powietrznych. Panie Generale, witam serdecznie. I cieszę się, że dzisiejszego wieczoru mam okazję w Państwa obecności wręczyć insygnia Oficera Orderu Legii Honorowej Panu Generałowi Lechowi Majewskiemu, który to order został mu przyznany na mocy rozporządzenia Prezydenta Republiki Francuskiej.

Order Legii Honorowej, to najbardziej prestiżowe francuskie odznaczenie państwowe, ustanowione w tysiąc osiemset drugim roku (1802) przez Napoleona Bonaparte, ówczesnego Pierwszego Konsula. Jest przyznawane w uznaniu zasług tym, którzy wnieśli wyjątkowy wkład w promowanie Francji oraz szerzenie wartości, których Francja broni i które propaguje.

Proszę pozwolić, że przypomnę najpierw przebieg Pańskiej kariery oraz to co Pan Generał uczynił na rzecz wzmocnienia współpracy i przyjaźni między naszymi dwoma krajami.

Szanowny Panie Generale,

Wstąpił Pan do Dęblińskiej Szkoły Lotniczej w 1976, roku przed 39 laty. Jak podsumować tak długą karierę zawodową ? Chciałbym przypomnieć tu najważniejsze etapy Pańskiej służby w armii.

Jest Pan pilotem lotnictwa myśliwskiego i zajmował Pan wszystkie odpowiedzialne stanowiska w dwóch pułkach rozpoznania lotnictwa taktycznego: 21. w Powidzu, a następnie w 32. w Sochaczewie. Był Pan słuchaczem Szkoly Lotniczej w Monino w Rosji od 1983 do 1986. W roku 1990 w uznaniu Pańskich wybitnych zalet operacyjnych powierzono Panu dowodzenie Pierwszym Pułkiem lotnictwa myśliwskiego « Warszawa » w Mińsku Mazowieckim. W latach 90 pierwszy pułk lotnictwa myśliwskiego, mający w emblemacie warszawską syrenkę, był siostrzanym pułkiem drugiej eskadry lotnictwa myśliwskiego w Dijon. Brał Pan udział w bogatej wymianie między jednostkami naszych Wojsk Lotniczych, latał Pan na Mirage 2000.

Następnie mógł Pan wykorzystywać swą wiedzę i doświadczenie w komponencie lotniczym pierwszego Korpusu Obrony Powietrznej w Warszawie oraz 3. Korpusu Obrony Powietrznej we Wrocławiu, jednostki, której dowodzenie objął Pan w 1999 .

W 2004 został Pan delegowany na staż do National Defence University w Waszyngtonie.

W 2010 otrzymał Pan nominację na Dowódcę Sił Powietrznych.

Panie Generale,

Generał Denis Mercier, szef sztabu francuskich Wojsk Lotniczych, poprosił mnie, bym osobiście w jego imieniu pogratulował Panu serdecznie z okazji dzisiejszego odznaczenia i podkreślił łączącą Was przyjaźń. Pańska niedawna podróż do Francji w dniach 23 i 24 maja tego roku, na zaproszenie Generała Mercier, pozwoliła jesxcze bardziej umocnić przyjaźn i więzy łączące nasze Wojska Lotnicze.

Panie Generale,

Generał Ract Madoux, nasz szef sztabu Wojsk Lądowych, wspomniał o pamiętnym wieczorze, jaki spędził w Pana towarzystwie w środę 6 listopada, wraz z Generałem Głowienką w Świętoborzcu podczas ćwiczenia „Steadfast Jazz”. Ten wieczór w gronie francuskich i polskich generałów, w swobodnej przyjacielskiej atmosferze, każe mi przypomnieć długą tradycję braterstwa broni między naszymi żołnierzami w bogatej wspólnej historii wojskowości:

- generałów Pułaskiego i Kościuszkę oraz generałów La Fayette i Rochambeau czy admirała de Grasse w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych ;
- polskich generałów Wielkiej Armii Napoleońskiej, z Księciem Józefem Poniatowskim na czele, tak drogim sercu Polaków i Francuzów, którego uczciliśmy 19 (dziewiętnastego) października wraz z Prezydentem Komorowskim ;
- generałów Hallera i Sikorskiego, którzy w latach 30 tak dobrze znali wszystkich francuskich wysokich rangą dowódców z generałem de Gaulle’em;

Mogę tylko zachęcać do rozwijania tych stosunków między naszymi żołnierzami i do dwustronnej współpracy, czy to w dziedzinie szkolenia, czy operacji, na Bałkanach lub w Mali. Sojusz Atlantycki i Europa Obrony stanowią ramy dla wzmocnienia tych więzi. Przedsięwzięcia EATC i projekt MRTT dają nam również pole do współpracy. Obecność francuskiego samolotu-tankowca na ćwiczeniu „Steadfast Jazz” potwierdza wolę Francji i Generała Denisa Mercier, by wzmocnić tę współpracę.

Plan modernizacji polskich sił zbrojnych daje również wspaniałą sposobność do zacieśnienia więzi między naszymi żołnierzami i przemysłami.

Panie Generale,

Pańska doskonała żołnierska kariera i poziom zaangażowania w służbie Pańskiemu krajowi – wiernemu sojusznikowi Francji w całej bogatej wspólnej historii wojskowości - zasługują, by zostały nagrodzone krzyżem Oficera Legii Honorowej, jaki teraz Panu wręczę.

« Général Majewski, au nom du Président de la République, nous vous faisons Officier de la Légion d’Honneur. »

opublikowano 12/11/2013

Haut de page