Najpiękniejsze paryskie wystawy 2013 roku [fr]

Muzea paryskie zapowiadają nadzwyczajne atrakcje w 2013 r. Widzowie będą mogli obejrzeć wielkie retrospektywy i wystawy tematyczne poświęcone Markowi Chagallowi, Georges’owi Braque’owi, Marie Laurencin i feerii Baśni Tysiąca i Jednej Nocy. Wydarzenia te będą szczytowymi momentami obfitującego w atrakcje sezonu.

Program wielkich wystaw 2013 roku zapowiada się szczególnie urozmaicony, pomimo ograniczeń budżetowych. Pasjonaci sztuki starożytnej, nowożytnej i współczesnej, malarstwa, rzeźby i fotografii powinni się zapoznać z naszą zapowiedzią sygnalizującą kilka wystaw, które koniecznie należy obejrzeć.

Orient i jego tajemnice

JPEG - 26.6 kb

W Instytucie Świata Arabskiego będzie można podziwiać aż do 28 kwietnia wspaniałą wystawę 350 dzieł ze wszystkich dziedzin sztuki, zainspirowanych przez Baśnie Tysiąca i Jednej Nocy. Są to utwory muzyczne, sztuki teatralne, obrazy, utwory literackie. Baśnie zainspirowały twórców opery, kina, mody i fotografów.

Widz zwiedza wystawę pogrążoną w półmroku, idąc za głosem opowiadającym baśnie, noc po nocy. Odkrywa stare manuskrypty, rzeźby, nieznane do tej pory obrazy i bibeloty będące kluczem do zrozumienia tego arcydzieła światowej sztuki, wyjątkowego łącznika między Orientem i Zachodem.

Ten cudowny tekst arabski pochodzenia perskiego i indyjskiego, którego autorzy pozostają nieznani, został po raz pierwszy przetłumaczony na język francuski w XVIII wieku przez Antoine Galland’a. Wystawa przedstawia historię tego zbioru cudownych baśni, świat podróży i marzeń, który od stuleci pobudza wyobraźnię. Szeherezada jest cudowną narratorką, symbolem wyzwalającej mocy słowa i wiedzy. Aladyn i jego zaczarowana lampa, żeglarz Sindbad i wiele innych postaci ożywają w naszej wyobraźni. Można między innymi obejrzeć rysunek Picassa przedstawiający nagą Szeherezadę i obejrzeć urywki filmu Pasoliniego z 1974 r.

Z carskiej Rosji do Saint-Paul de Vence
JPEG
Muzeum Luksemburskie przyciągnęło uwagę opinii publicznej wystawą poświęconą Markowi Chagallowi, malarzowi, który nie daje się zaszufladkować. Wystawa, czynna w dniach 21 lutego - 21 lipca 2013 roku, nosi nazwę „Między Wojną a Pokojem”. Ten oryginalny temat pozwala spojrzeć pod innym kątem na dzieło tego malarza. Wystawa przedstawia osobiste doświadczenia malarza związane z wojną i pokojem zapisane w jego obrazach. Marc Chagall (1887-1985) przeżył rewolucję, dwie wojny, dwa razy musiał opuścić kraj, w którym żył, i znał najwybitniejszych artystów swej epoki. Możemy obejrzeć setkę dzieł opowiadających o życiu tego Białorusina, jego wspomnieniach, spotkaniach i podróżach. Wystawa skupia się na czterech okresach życia Chagalla : latach przeżytych w Rosji, okresie międzywojennym w Paryżu, życiu w Stanach Zjednoczonych po ucieczce z Francji i okresie powojennym na południu Francji. Jego obrazy, rysunki i ryciny odzwierciedlają wszystkie te wydarzenia. Jego twórczość emanuje powagą, a jednocześnie radością. Ostatnie dzieła wyrażają pogodę i spokój. Malarz umieszcza swe postacie w tej spokojnej atmosferze i unosi się z nimi w kolorowej przestrzeni. Pogoda ducha osiąga największe natężenie w „Tańcu”, prawdziwym hymnie do radości, który przestawia główne postacie ze świata Chagalla.

„Muza inspirująca poetę”

JPEG - 10.5 kb

Muzeum Marmottan Monet postanowiło rozpieścić amatorów malarstwa impresjonistycznego oddając hołd Marie Laurencin w okresie od 21 lutego do 30 czerwca 2013 r. Wystawa, na którą składa się około dziewięćdziesięciu dzieł, jest pierwszą francuską wystawą tej malarki. Marie Laurencin była muzą Guillaume’a Appolinaire’a, przyjaciółką Braque’a i Picassa, barwną postacią „Szalonych Lat”, a jednocześnie jedną z najbardziej znanych malarek XX wieku. W 1907 r. dołączyła do kręgu artystów bywalców Bateau-Lavoir, sławnego miejsca zamieszkania i spotkań wielu paryskich twórców.

Znacząca większość przedstawianych obrazów pochodzi z muzeum, które japońscy mecenasi sztuki, Pan Takano i jego syn, poświęcili twórczości artystki. Działa ono od blisko 30 lat w okolicach Tokio. Wystawa przedstawia szeroką panoramę twórczości malarki, jej delikatny i czuły świat. Subtelne gamy kolorów i półtonów, „płaskie” malarstwo są charakterystyczne dla jej twórczości. Marie Laurencin przedstawia poetycki świat zaludniony amazonkami i gołębicami. Jej dzieła wyróżniają się kobiecą elegancją. Malarka była portrecistką. Lubiła malować kobiety. Namalowała również około 30 autoportretów. Marie Laurencin jest bardzo lubiana zagranicą. Jej delikatność i inspiracja sprawiają, że uosabia ona pewien francuski styl, który tak pociąga europejskich i amerykańskich amatorów malarstwa.

„W sztuce liczy się jedna rzecz: ta, której nie da się wytłumaczyć”

Rozległa retrospektywa różnorodnej twórczości Georges’a Braque’a, francuskiego mistrza kubizmu, zostanie udostępniona publiczności od 18 września 2013 r. do 6 stycznia 2014 r. w Grand Palais (Paryż). Uwzględnia ona wszystkie okresy jego twórczości, od fowizmu po ostatnie, olśniewające dzieła z serii pracownie i ptaki. Powszechnie uznawany za jednego z najważniejszych malarzy XX wieku, był również ceniony za zalety charakteru i ujmującą osobowość. Braque jest równie dobry jako pejzażysta, portrecista, malarz martwych natur i wnętrz.

Wystawa przedstawia główne etapy wyjątkowej twórczości artysty, okres kubizmu, kanefory z lat dwudziestych, albo ostatnie pejzaże, które podziwiał Nicolas de Staël. Organizatorzy wystawy zgromadzili kluczowe dzieła i serie wariacji tematycznych: kanefory, stoliki i pracownie. Ta ambitna wystawa przedstawia również twórczość Braque’a z innej perspektywy: jego współpracę z Picassem w okresie kubistycznym, ścisłe powiązania jego dzieł z muzyką, zwłaszcza Eric’a Satie, związki intelektualne z poetami Pierre’a Reverdy, René Char’a i Francis Ponge’a i znanymi intelektualistami tego okresu, Jean’em Paulhan’em i Carlem Einsteinem. Część wystawy jest poświęcona dziełu Georges’a Braque’a w obiektywie Mana Ray’a, Doisneau i Cartier-Bressona.

Znaczące osiągnięcia ekonomiczne

JPEGMuzea francuskie odnotowały nowe rekordy w ilości zwiedzających , a Paryż pozostaje jedną z głównych stolic kulturalnych. W roku 2011 było 44 miliony zwiedzających, o 5,5% więcej niż w roku poprzednim. Niektóre wystawy przyciągają każdego dnia ponad 7000 zwiedzających. Luwr, Musée d’Orsay i Musée du Quai Branly najbardziej przyczyniły się do tego sukcesu. Trzeba tu wspomnieć o powrocie gości amerykańskich i coraz większej liczbie zwiedzających z krajów wschodzących. Kultura nie zna kryzysu.

Annik Bianchini

opublikowano 17/03/2014

Haut de page